ارتزهای اندام تحتانی یکی از مهمترین تجهیزات کمکی در حوزه توانبخشی محسوب میشوند. این تجهیزات برای بیمارانی که به دلیل آسیبهای عصبی، عضلانی یا اسکلتی قادر به کنترل صحیح حرکت مچ پا نیستند، نقش بسیار مهمی در بهبود کیفیت زندگی ایفا میکنند. یکی از مهمترین چالشهای طراحی ارتز، کاهش وزن بدون کاهش استحکام است؛ موضوعی که باعث شده استفاده از مواد کامپوزیتی و فنرهای پیچشی در سالهای اخیر مورد توجه بسیاری از پژوهشگران قرار گیرد.

هرچه وزن ارتز بیشتر باشد، انرژی بیشتری برای حرکت دادن پا توسط بیمار مصرف میشود. این موضوع بهویژه در بیمارانی که ضعف عضلانی دارند، موجب خستگی زودهنگام خواهد شد. کاهش وزن ارتز نه تنها موجب افزایش راحتی کاربر میشود، بلکه الگوی طبیعی راه رفتن را نیز بهبود میبخشد.
مطالعات بیومکانیکی نشان دادهاند که حتی کاهش چند صد گرم از وزن ارتز میتواند تأثیر محسوسی بر کاهش مصرف انرژی بیمار در هنگام راه رفتن داشته باشد.
مواد کامپوزیتی از ترکیب دو یا چند ماده با خواص متفاوت تولید میشوند تا محصول نهایی ویژگیهایی بهتر از هر یک از اجزای تشکیلدهنده داشته باشد. در طراحی تجهیزات پزشکی، کامپوزیتها به دلیل نسبت بالای استحکام به وزن، مقاومت در برابر خستگی و قابلیت شکلدهی، جایگزین مناسبی برای فلزات سنگین محسوب میشوند.
رایجترین کامپوزیتهای مورد استفاده در ساخت ارتز عبارتاند از فیبر کربن، فیبر شیشه و کامپوزیتهای اپوکسی که هر کدام بسته به نوع کاربرد انتخاب میشوند.

در کنار کاهش وزن، ارتز باید بتواند انرژی مکانیکی لازم برای کمک به حرکت مچ پا را نیز فراهم کند. این وظیفه معمولاً توسط فنر پیچشی انجام میشود. فنر پیچشی هنگام خم شدن مفصل، انرژی را در خود ذخیره کرده و در زمان مناسب دوباره آزاد میکند. این فرآیند موجب طبیعیتر شدن حرکت پا و کاهش فشار وارد شده به عضلات ساق میشود.
یکی از مزایای مهم فنر پیچشی، عملکرد کاملاً مکانیکی آن است؛ بنابراین بدون نیاز به باتری یا موتور الکتریکی میتواند بخشی از انرژی مورد نیاز حرکت بیمار را تأمین کند.

استفاده از مواد کامپوزیتی موجب کاهش وزن ارتز میشود و فنر پیچشی نیز بخشی از انرژی مورد نیاز برای حرکت پا را تأمین میکند. ترکیب این دو فناوری، ارتزی تولید میکند که علاوه بر وزن کم، عملکرد مکانیکی بسیار مناسبی نیز دارد.
در چنین طراحیهایی لازم است فنر پیچشی با دقت بالا انتخاب شود تا میزان گشتاور تولید شده متناسب با وزن بیمار و دامنه حرکتی مفصل باشد.
یکی از مهمترین مراحل طراحی ارتز، انتخاب صحیح فنر است. قطر مفتول، تعداد دور، زاویه عملکرد، جنس فولاد و میزان گشتاور تولیدی همگی بر عملکرد نهایی ارتز تأثیر مستقیم دارند.
اگر در حال طراحی یک ارتز پزشکی یا تجهیزات مکانیکی هستید، آشنایی با انواع فنرهای پیچشی مگا فنر میتواند در انتخاب مناسبترین فنر برای پروژه کمککننده باشد.
امروزه بسیاری از ارتزهای پیشرفته به صورت بیمارمحور طراحی میشوند. در این روش، مشخصات فیزیکی بیمار، وزن، زاویه حرکت مفصل و الگوی راه رفتن بررسی شده و سپس فنر مناسب انتخاب میشود.
در صورتی که قصد دارید درباره کاربرد فنر پیچشی در ارتزهای پزشکی اطلاعات بیشتری کسب کنید، مطالعه مقاله ترکیب فنر پیچشی و دمپر برای کنترل بهتر حرکت مچ پا میتواند دید کاملتری نسبت به عملکرد فنرهای پیچشی در تجهیزات توانبخشی ارائه دهد.